PRATEN, PRATEN, PRATEN

Home >> PRATEN, PRATEN, PRATEN

Wat doet die meneer, mamma?
Andrea wijst met een klein, poezelig vingertje naar de grasmaaimachine van een buurman.
Die man is het gras aan het maaien, moppie. Kijk, (Yvette bukt zich en trekt een grassprietje tussen de stoeptegels vandaan) dit is gras, een grassprietje. Het is een plantje en het lijkt een beetje op een haar, vind je niet? Nou, onze haren groeien en af en toe gaan we naar de kapper om ze te laten knippen. Grassprietjes groeien ook en de mensen maaien de grassprietjes, dan snijdt of knipt die machine er een stukje vanaf, net als de kapper doet met ons haar.
Die man maakt wel veel meer herrie dan de kapper, hè, mam?

Ja, die man heeft een grasmaaimachine en daar zit een motor in. Een motor maakt vaak herrie. In de auto zit ook een motor. Die hoor je, en in de mixer. Weet je nog, gisteren, toen we pannenkoeken gingen bakken? Die maakt ook zoveel lawaai.
In de schaar van de kapper zit geen motor dan, want die doet niet chuhuhuh.
Precies.
 
Kan de stoep dan ook groeien? Gaat die man de stoep maaien als de stoep groeit?
Nee, de stoep kan niet groeien. (Yvette bukt zich nog een keer en trekt nog een keer een grassprietje tussen de tegels vandaan). Kijk, dit grassprietje heeft wortels, het leeft, het zuigt water uit de grond door deze worteltjes en daardoor groeit het.
Heeft de stoep ook worteltjes?
Nee, de stoep leeft niet en groeit niet. Deze stoeptegels zijn door mensen gemaakt, ze zijn gebakken in een fabriek.
Wat is een fabriek?
Weet je nog dat we pas koekjes bakten in de oven?
Ja, natuurlijk! En Tim wou mijn koekje opeten, die hele mooie met die oortjes en die had ik gebakken.
Ja, dat was niet aardig van Tim, hè? En toen deden we het deeg in de oven, weet je nog, zo zacht en wit, en na een tijdje kwamen de koekjes er bruin en hard uit, toch?
Ja. En ze waren hartstikke lekker. Nu kan ik zelf koekjes bakken, mam. Mag ik straks weer koekjes bakken? Kan ik ze morgen aan de juf laten zien.
Nou, de juf lust vast wel een paar koekjes van jou.
En die stoep, Andrea, weet je nog, de tegels van deze stoep waar we nu op lopen, die zijn gebakken in een heeeeeele grote oven, in een fabriek, net als jouw koekjes.
Maar je kan ze niet opeten, hè?
Nee, dat kan niet, maar je kan er wel stoepen van maken, zoals deze, zodat we lekker makkelijk naar de tram kunnen lopen. Want als er geen stoep was, dan moesten we door het zand lopen ofzo en dat gaat veel moeilijker. Oei, even hollen, mop, daar komt de tram.
 
Die avond helpt Andrea haar moeder met tafeldekken.
Worden pannen ook gebakken in fabrieken, mam? En de borden? En de lepels, kan je die ook bakken?
 
Kinderen zijn net sponsjes. Ze onthouden heel makkelijk en hun koppies gaan “aan de slag” met wat ze gehoord hebben.

Als je praat met je kinderen, leren ze ongelooflijk veel, het prikkelt hun nieuwsgierigheid, hun fantasie, het traint hun hersenen en het is een waardevolle vorm van contact. Ze voelen zich serieus genomen en het vergroot hun wereld, dus praten, praten, praten maar.

 

 

Reactie toevoegen