EEN KNUFFEL DOET WONDEREN

Home >> Content >> EEN KNUFFEL DOET WONDEREN
Hé Jer, jij had toch een proefwerk morgen?
Ja, hoezo?
Wanneer ga je daarvoor aan het werk? Je moest een hoog cijfer halen, zei je.
Jahaaa! Komt heus wel goed.
Wanneer ga je beginnen, jongeman? Het is al half vijf.
Laat me toch eens met rust. Ik zeg toch dat het goed komt.
En vanavond wilde je nog bij Paul langsgaan?
Hou nou eens op met die vragen! Vragen, vragen, vragen! Je vertrouwt me gewoon niet! Het is iedere dag hetzelfde. Ik word er gek van.
Jerry staat op, werpt een vuile blik op zijn moeder en loopt met boze stappen naar de deur, smijt die achter zich dicht en verdwijnt naar zijn kamer.
Moeder Janet laat hem even gaan. Ze gaat straks achter hem aan naar zijn kamer, maar zijzelf heeft even tijd nodig om haar weerzin, boosheid en verdriet over deze steeds terugkerende, nare gesprekjes en reacties te laten zakken. Sinds een tijdje kent ze haar zoon niet terug. De vriendelijke jongen gedraagt zich tegenover haar als een stekelige puber. Janet vindt het vreselijk. Ze mist het prettige contact dat ze altijd met hem had, en ze wordt er onzeker van, omdat ze ziet dat hij zich vooral tegen haar zo gedraagt.
Hoe gaat ze dit aanpakken? Dit moet anders en beter kunnen.
Eerst maar eens even zitten en diep ademhalen.
Na een paar minuten staat ze op, loopt naar Jerry’s kamer, klopt aan en steekt haar hoofd om de hoek van de deur. Hij zit aan zijn bureau, met zijn rug naar de deur.
Kan ik je even storen, Jer?
Pfff, wat is er nu weer?
Ze doet of ze het niet hoort, streelt hem over zijn schouders en tussen zijn schouderbladen en zegt:
Ik kwam even zeggen dat ik van je hou. Kom eens hier, lekker ding van me.
Van zijn gezicht valt vooral opperste verbazing te lezen, maar hij staat wel op. Zijn moeder slaat haar armen om hem heen en knuffelt hem uitbundig. Aarzelend knuffelt hij haar terug. Janet voelt hoe hij langzaam ontspant.
Weet je, Jer, ik hou altijd van je. En ik vertrouw je ook. Ik weet dat je een prima kerel bent, dat je serieus bent, en ook grappig. Je hebt een goed hart, je ziet er goed uit en je vindt allerlei dingen leuk. Wat wil je nog meer? Wat wil ik nog meer?
Dat ik mijn huiswerk maak, zegt Jerry, en hij trekt er een vrolijk gezicht bij.
Ja nou, inderdaad. Dat wel. Het te vaak en te lang uitstellen van je huiswerk, Jer, dat heb je gemerkt, daar komt gelazer van: onvoldoendes, herkansingen, inhaalwerk. Dat is helemaal niet nodig, want je bent nog slim ook. Hou dat in de hand, en reageer het niet op mij af als het fout dreigt te gaan. Maar, zegt ze snel om een nieuwe discussie te voorkomen, daarom vroeg ik jou niet of je nog naar Paul wilde vanavond. Je vader is er vanavond niet, ik wilde nog even naar de bibliotheek en naar oma, dus als je Paul wilt zien, vraag dan of hij hier komt vanavond; dan is Noortje niet alleen thuis.
Oké?
Ja best, dat maakt niets uit.
Geregeld jongen.
Jerry krijgt nog een knuffeltje en Janet en haar zoon gaan allebei opgelucht verder met hun werkzaamheden.

Reactie toevoegen